Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/11591 K.2013/13928

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın karar başlığında katılan olarak yer aldığı, ancak sanık sıfatının da bulunduğu anlaşılmakla karar başlığının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçiler ..., ... ve ...'nin içinde bulunduğu araç ile sanıklar ... ve ...'ın içinde bulundukları araçların trafikte seyir halinde iken yol verme meselesi nedeniyle tarafların tartıştıkları ve karşılıklı olarak kavga ettikleri, sanıkların şikayetçiler ...’i basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları ayrıca ...'a ait araca zarar verdikleri anlaşılmakla,

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK'nın 58/3. maddesi gereğince, eylemine uyan

151/1. ve 86/2. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi ile aynı Kanun’un 50/2. maddesi gereğince seçilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçları yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrildiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

a)Kasten yaralama suçları yönünden kurulan hükümde, sanığın sabıkalarının suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu dikkate alınarak, kasten yaralama suçunda dosyaya yansıyan, ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunup bulunmadığının taraflardan sorulup bir saptama yapılmadan ve manevi zarar ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama eylemlerinden dolayı "sabıka kaydında gözüken hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamı" biçimindeki yetersiz

gerekçe ile CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,

b)Mala zarar verme suçunda, oluşa uygun kabule göre; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilemediğinden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. Maddesinde belirtilen haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,