KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/11805 E., 2015/24782 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın arabam.com adlı internet sitesine ikinci el bir araca ilişkin satılık ilanı verdiği, satılık ilanını gören müştekinin ilan adı ...olan sanığın ilanda vermiş olduğu irtibat telefonunu aradığı ve aracı almak istediğini belirttiği, 11.000 TL'ye anlaştıkları, sanığın müştekiden 500 TL kapora istediği, müştekinin belirtilen kaporayı sanığın hesabına yatırdığı ve sanığın görüşme adresi olarak belirttiği... adresine gittiğinde burada bir başkasının oturduğunu öğrendiği, sanığın bu şekilde müştekiyi dolandırdığı iddia olunan somut olayda;
eylemde internet vasıtası ile hilenin gerçekleşmesi karşısında eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/11805, K. 2015/24782, 5 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama