KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/12130 E., 2013/15104 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; ... Belediyesi tarafından ... Konutları adında Toki ile işbirliği halinde konut yaptırıldığı, inşaatın yapımını taşeron olarak ... A.Ş.'nin üstlendiği, sanığın, aralarında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilen diğer sanıklar ile birlikte ücretlerini alamadıklarından bahisle ... Belediye binasına gelerek eylem yaptıkları, görevlilerin uyarıları üzerine Belediye binasını boşalttıkları sırada sanığın, Belediye'ye ait kapıya kafa atarak camı kırmak suretiyle zarar verdiğinin anlaşıldığı,
Olaya müdahale eden belediye güvenlik görevlisi tanıkların, sanığın kafa atarak camı kırdığını beyan etmeleri, bu beyanla uyum gösteren olay sebebiyle sanığın alın bölgesinden yaralandığını ve basit tıbbi müdahale ile
iyileşebileğini belirten 24.04.2008 tarihli sağlık raporu, aynı tarihli olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya içeriği itibariyle, atılı suçun sübut bulduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/12130, K. 2013/15104, 8 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama