Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/12397 K.2015/25570

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, kendisinin borçlu olduğu bir çeki firmaya vermek üzere sanığa teslim ettiği, sanığın, söz konu çeki firmaya teslim etmek yerine icra takibine koydurulması amacıyla başkasına verdiği, daha sonra çekin sanık aleyhine icra takibine konulduğu, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Suç işlenirken kamu kurumu olan icra dairesinin aracı kılındığı ve bankanın maddi varlığı olan çek kullanıldığı iddia edilmekle, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri taktir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,