Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/13567 K.2015/28277

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın çiftleştirmek ve doğacak yavrulara ortak olmak üzere şikayetçi tarafından kendisine verilen 16 adet küçükbaş hayvanın 15 adedini satarak mal edindiği, daha sonra da hayvanların çalındığından bahisle ihbarda bulunduğu anlaşılmakla; iddianamede anlatılarak nitelendirilmesi yapılan suç uydurma suçunun cezasının, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 271/1. maddesinde üç yıla kadar hapis; güveni kötüye kullanma suçunun cezasının ise, aynı kanunun 155/1. maddesinde altı aydan iki yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde,