KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/13681 E., 2014/2292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, katılan ... ile tartıştığı, katılanın, sanığa küfür ettiği ve itekleyip, gömleğini yırttığı, buna sinirlenen sanığın, gece vakti katılana ve müştekilere ait dükkana gidip bez parçaları olan poşeti ve plastik boruyu tutuşturup, dükkanı ve içinde bulunan araçları ve bisikletleri yaktığı olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında hüküm kurulurken uyguluma maddesi olan TCK’nın 152/2-a yerine aynı kanunun 152/1-a. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, sanığın birden fazla kişiye karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile zarar vermesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince iki katına kadar artırılacağı gözetilerek mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceyede iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/13681, K. 2014/2292, 10 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama