Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1412 K.2014/8223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Mağdur ...’in 71 yaşında olduğu, çocukları olmasına rağmen bakıcı tarafından kendisine bakıldığı ve hayatını bu şekilde idame ettirdiği, sanıklardan ...'ün müştekinin akrabası olduğu, mağdura çocuklarının bakmadığını bildiği, yaşlı ve bakıma muhtaç durumda olmasından da yararlanarak kendisine ölünceye kadar bakacağını söylemek suretiyle kandırarak tapuda mağdurun adına kayıtlı suça konu taşınmazı devretmesi hususunda ikna ettiği, yaşlı ve algılama yeteneği zayıflamış olan mağdurun şüpheli Zülküf'ün kendisine bakacağını düşünerek tapuda taşınmazı diğer sanık ...’ye devrettiği,

mağdurun çocukları tarafından durumun anlaşılması üzerine tapu iptali dava açılarak taşınmazın devrinin iptaline karar verildiği olayda; katılanın satış bedelini almadığı hususu şüpheli olduğundan aralarındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu ve sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mağdurun soyut iddiası dışında sanıkların mahkûmiyetlerine yeter kesin, şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlarına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.