KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/15597 E., 2015/30177 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
... ile katılan ... arasında fason tarak üretimi yapmak konusunda anlaşma yapıldığı, bu kapsamda üretimde kullanılıp iade edilmek üzere sanık ...'un yetkilisi olduğu, sanık ...'in fabrika müdürlüğünü yaptığı ...
A.Ş'ye 4 adet tarak kalıbının teslim edildiği, ancak sanıkların fason üretimi durdurdukları ve almış oldukları kalıpları katılan şirkete teslim etmedikleri, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; taraflar arasında fason tarak üretimine ilişkin ticari ilişki bulunduğunun katılan ve sanıklar tarafından kabul edildiği, bu kapsamda 2009 yılı Mart ayına kadar üretim adedinin katılan şirkete bildirildiği ve katılan şirket tarafından birim fiyat üzerinden fatura kesildiği,
bu tarihten sonrasıyla ilgili olarak kalıpların teslimi, üretimden doğan borcun miktarı, ödenip ödenmediği ve sözlü anlaşma hükümlerinin uygulanması konusunda taraflar arasında hukuki ihtilaf bulunduğunun anlaşılması karşısında suçun unsurlarının gerçekleşmediği dikkate alınarak bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/15597, K. 2015/30177, 19 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama