Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/16121 K.2014/4899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Kazdağı milli parkına yalama kontrol noktasından giriş yapmak isteyen sanığın, kapının kilitli olması ve görevlinin henüz gelmemiş olması nedeniyle kapı kilidini kırarak parka girdiği anlaşıldığından, eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK’nın 152/1-a maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2-Yargılama öncesi ve sonrasında olumsuz kişilik özellikleri somut olarak belirlenmeyen sanık hakkında soyut

gerekçelere dayanılarak TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sabıkası bulunmayan ve zararı gideren sanık hakkında CMK’nın 231. maddesindeki koşullar oluştuğu halde, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle bu maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,