Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/16523 K.2015/30774

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın sahibi olduğu firmada yaklaşık 6 ay süre ile pazarlama elemanı olarak çalıştığı, yapılan anlaşma gereği sanığın müşterilerden tahsil ettiği, paralardan kendisine ödenecek %10 komisyon ücreti ile araç kiralama bedellerinin düştükten sonra kalan kısmını şirkete teslim etmesi gerektiği halde uhdesine geçirdiği ve bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

soruşturma sırasında mali müşavir tarafından tanzim edilen 17.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda sanığın katılan firmada çalıştığı 07.07.2006 - 31.12.2006 tarihleri arasında firmanın mallarından sattığı 28.649,04 TL ile avans olarak aldığı 1.425 TL'yi firmaya ödemeden ayrıldığının tespit edilmesi;

kovuşturma aşamasında ikinci bir mali müşavir tarafından tanzim edilen raporda ise sanığın firmaya ödemediği para miktarının 2.494,89 TL olarak tespit edilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından, sanığın savunması da gözetilerek firmaya ait muhasebe kayıt, defter ve belgeleri üzerinde, Ticaret, Maliye ve Ceza Hukuku alanında uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,