Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1757 K.2013/7358

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ...'nın, kardeşleri olan ... 'nın bıçaklanması olayını duyduktan sonra karakola geldikleri, ... 'nın babası olan sanık ...'nın önce hastaneye gittiği, akabinde duyduğu haberler üzerine karakola intikal ettiği, sanıklar ...,... 'in birlikte karakolun önünde bulundukları esnada ... karakol içerisine girerek kardeşini vuran şüphelinin nerede olduğunu sorduğu, görevli polis memurlarının kendisini engellemeye çalıştığı esnada aldığı cevaplardan tatmin olmayan sanık ...'ın karakol içerisinde bulunan bilgisayar ve klavyelerine vurarak yere düşürüp kırdığı,

klasörleri dağıttığı, müştekiler ... ve ... tarafından etkisiz hale getirilmeye çalışıldığı esnada sinkaflı küfürler ile görevli memurlara hakaret ettiği, polislerin zaptetmeye çalışmasına rağmen "sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, sizi vururum, öldürürüm" şeklinde hakaret ve tehdit içerikli sözleri sarf ettiği, bu esnada olaya diğer sanık ...'nın da dahil olduğu,

içeride bulunan diğer sanığa ulaşmak ve kardeşine yapılan müdahaleyi sonlandırmak amacıyla benzer içerikli sinkaflı sözlerle hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf ettiği, bu sırada sanıklar ... ve ...'ın da polislere hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, sanıkların burada "sizin kafanıza sıkarız, burayı tararız" yönünde kendilerini engellemeye çalışan müştekilere tehdit içerikli sözler sarf ettikleri, olay yerine gelen diğer görevliler tarafından etkisiz hale getirildikleri, böylece sanıkların iştirak halinde kamu görevlisine direnme ve kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarını, sanık ...'ın ayrıca

kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda suçların sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır. 1-Kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır.

Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır.

Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir.

Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

TCK'nın 53/1-c maddesine ilişkin uygulamanın doğru olması karşısında, bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Kamu görevlilerine karşı görevlerinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 125/1,3-a maddesi

gereğince 1 yıl 6 ay hapis, aynı yasanın 125/4 maddesi gereğince cezanın 1/2 oranında cezanın arttırılarak 1yıl 9 ay hapis, yine aynı yasanın 43/1-2 maddesi gereğince cezanın 1/2 arttırılarak 1 yıl 19 ay 15 gün, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak, sonuç olarak sanıkların 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilip TCK'nın 61/6.maddesine aykırı hareket etmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, hapis cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla, hüküm fıkralarından ''2 yıl 7 ay 15 gün'', ''2 yıl 2 ay 7 gün'' hapis cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 1 yıl 19 ay 15 gün '', '' 1 yıl 14 ay 7 gün '' hapis cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265.maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar,kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen

görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır.

Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir ... için değil, görevine giren bir ... için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır.

Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır.

“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir.

Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2.maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Suçların işlendiği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2.maddesi ile arttırılması ve suçun birden fazla sanık tarafından birlikte işlendiği dikkate alınarak, cezanın TCK'nın 265/3 maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.