KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/17887 E., 2015/31770 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2012/82077
- Mahkemesi
- Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/12/2011
- Numarası
- 2011/50, 2011/271
- Sanıklar
- C.. D.., A.. E.., H.. L..
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun görevleri düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosya içeriğine göre. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.03.2011 tarih ve 2011/1581-118 Esas sayılı iddianamesinde; temyiz dışı sanık Ş.. B.. ile sanık C..
D..ın birlikte hareket ederek diğer sanık Habip Levent adına kayıtlı bulunan 88.228.112.155 nolu IP den bireysel internet bankacılığı yolu ile katılanın Akbank Antakya şubesinde bulunan 0554 389 996 nolu hesabına girerek hesapta bulunan 2900 Amerikan dolarının satışını yaparak 4.060 TL 'ye dönüştürdükleri , daha sonra bu parayı Akbank Suluova Şubesinde bulunan 38996 nolu hesaba aktardıkları, katılanın,
Akbank Antakya şubesinde bulunan 72082 nolu hesabındaki 139,91 TL'nin 0554-38996 nolu hesaba aktarıldığı bu hesaptan toplam 5.250 TL'nin sanık Ali Ekşiler adına İstanbul /Bayrampaşa şubesine havale edildiği ve sanık Ali Ekşilerin bu parayı aynı gün bankadan çekerek, tamamını temyiz dışı sanık Ş..
B..e verdiğinin, iddia olunması nedeniyle, açılan davada 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesindeki “Bilişim sistemlerinin kullanması suretiyle hırsızlık” suçunun tavsif edilmesi karşısında;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/17887, K. 2015/31770, 3 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama