KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/18257 E., 2014/9291 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme, hükümlü veya tutuklunun kaçması
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Ordu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda D-8 koğuşunda hükümlü olarak kalan sanıkların, eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek bulundukları koğuşun banyosunun zeminindeki fayansları kırıp kaldırdıktan sonra kaçmak amacıyla 7 gün süresince kazı yaparak 13 metre uzunluğunda tünel oluşturdukları, kazı yaptıkları sırada çıkardıkları molozları ise koğuşun üst katında bulunan yatakhaneye taşıyarak ve üzerlerini de battaniyelerle örterek gizledikleri, tüneli bu şekilde tamamlayan sanıkların kaçmak için hazırlık yaptıkları sırada görevli infaz koruma memurları tarafından durumun farkedilmesi üzerine yakalandıklarının iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanıkların ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin nitelikli mala
zarar verme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/18257, K. 2014/9291, 12 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama