Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1939 K.2014/17324

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, tanık ...’den tahsil edemedikleri alacakları olduğunu öğrendiği şikâyetçilere tahsilâtı yapabileceğini söyledikten sonra tanığın yem borcu olduğunu, bunun ödenmesi gerektiğini, bu borç ödenince alacaklarını alabileceklerini belirterek şikâyetçilerin kendisine 4.000,00 TL vermesini sağladığı, tanık Birol’un alınan beyanında kimseye borcunun bulunmadığını, sanığı da hiç görmediğini belirttiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.