Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/19467 K.2015/32228

Dolandırıcılık ve iftira suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müştekinin resepsiyon görevlisi olarak çalıştığı otele sanığın müşteri olarak geldiği ve iki kişilik oda ücretini sorarak, iki kişilik oda istediği ve ücretini de İsviçre frangı ile ödeyeceğini söylediği, kendisini Atilla Yanar olarak tanıttığı ve Atilla Yanar isimli şahıs adına düzenlenmiş ehliyeti müştekiye gösterdiği, müştekinin de ehliyet bilgilerine göre konaklama belgesini doldurduğu, sanığın üzerinde 1000 rakamı bulunan parayı müştekiye verdiği, müştekinin de dövizi bozarak üzerini TL olarak sanığa verdiği,

daha sonra sanığın eşyalarını almak için dışarıya gittiği, ancak müşteki daha sonra parayı kontrol ettiğinde paranın İsviçre frangı olmadığını ve Peru ülkesine ait para birimi olduğunu fark ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu, kamu kurumu olan Emniyet Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan, sahte sürücü belgesi kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği ve bu yolla haksız menfaati temin ettiği dikkate alınarak,

eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,