Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/20509 K.2013/14472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan ...’ a ait olup oğlu olan katılan ...’ın kullanımındaki cep telefonunu bir günlüğüne konuşmak için aldığı ancak daha sonra iade etmeyerek başkasına sattığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ile katılan ...’ın bir süre aynı işyerinde çalışmaları nedeniyle tanıştıkları, sanığın cep telefonunu bir günlüğüne konuşmak için katılandan alarak iade etmediği ve bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada hesap hatası sonucu 5 ay hapis cezası yerine 6 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,