Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/20874 K.2014/10392

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, ağırlatıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın, mağdura ait otomobilin arka bagaj kısmını benzin dökmek suretiyle yaktığı, bu şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ile mala zarar verme suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun cezasının, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 170/1-a maddesinde altı aydan üç yıla kadar hapis; mala zarar verme suçunun cezasının ise, aynı kanunun 151/1.maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu ve ağırlaştırıcı nedenlerin görevli dairenin belirlenmesinde dikkate alınmayacağı gözetildiğinde;