Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/21078 K.2014/10316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/ Bşk-42-42 Esas- Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda , suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın, Finansbank'a ait bankamatiğin önüne gelerek bankamatiği oksijen tüpüyle yakmak suretiyle hırsızlık yapmaya çalıştığı, dumanların çıkması nedeniyle durumun farkedildiği, sanığın icra hareketlerini tamamlayamadan kaçtığı, böylece nitelikli mala zarar verme ve nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, ilgili bankanın özel bir banka olduğu dikkate alınarak, sanığa yüklenen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 151. ve 142/1, 35. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla,

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 Sayılı TCK'nın 142/1 maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; mala zarar verme suçunun cezası ise aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;