Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/21443 K.2015/32549

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, daha önceden tanıdığı olan katılandan cep telefonunu konuşmak amacıyla istediği, bu şekilde telefon ile konuşarak yolda yürüdükleri sırada Nilüfer Turizm isimli işyerinin önüne geldiklerinde sanığın, katılana bu iş yerinde müdür olarak çalıştığını belirttiği ve katılana ait B sınıfı ehliyeti E sınıfı ile değiştirebileceğini söyleyerek katılanda güven telkin ettikten sonra, katılana ait ehliyeti de alarak arabasını alıp geleceği bahanesiyle katılanın yanından ayrıldığı şeklindeki somut olayda;

sanığın hileli hareketlerle katılanı aldatmak suretiyle katılana ait cep telefonunu alarak katılanın yanından ayrılması şeklindeki eyleminin TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu mahkemenin gerekçesi de bu yönde olduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, bu yönde değerlendirme yapılmaması,