Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/21927 K.2016/273

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın seyyar olarak torba ile un sattığı, sanığın ise katılandan aldığı unların bedelini ödeyememesi nedeniyle borçlarına mahsuben katılanın yanında çalıştığı, sanığın işe başladıktan sonra katılana borcu olan müşterilerden yaklaşık 500 TL topladığı ve katılana iade etmediği, katılanın sanığa para toplama yetkisi vermediğinin anlaşılması karşısında sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ile katılan arasında bir hizmet ilişkisinin bulunduğu, bu kapsamda eylemin TCK 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,