Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/22173 K.2016/234

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yapılan tebliğ işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre, eksik olduğunun ve geçersiz bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine kullandığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemece verilen temyizin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, sanığın aynı işyerinde birlikte çalıştıkları katılan Begül'den yazışmalarını yapmak üzere Toshiba marka dizüstü bilgisayarı emaneten aldığı, ancak çeşitli bahanelerle oyalayıp iade etmediği, akabinde kaybettiğini söyleyip gerekirse bedelini ödeyeceğini belirterek geçiştirdiği, ancak bilgisayarın bedelini de ödemediği, ayrıca fotoğraf makinesini de alıp iade etmediği bu suretle üzerine atılı suçu işlediği şeklindeki olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,