Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/22815 K.2016/409

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık H....., katılanı A... D...... adına kayıtlı cep telefonundan arayarak doğal kayrak taşı sattığını söyledikten bir müddet sonra bu kez kendisini Ö.... M.... K.... olarak tanıtan bir kişinin kendisine kayra taşı lazım olduğunu belirtmesi üzerine katılanın sanığı arayıp siparişte bulunması nedeniyle aralarındaki anlaşma gereğince sanık adına kayıtlı A..... M.... ş...... bulunan hesabına 1.000,00 TL para gönderdiği, sanığın da bu parayı çekerek kullandığı ve ortaklıktan kaybolduğu anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup; hükmolunan hapis cezasının kanuni bir sonucu olan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.