KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/22903 E., 2016/542 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 15 - 2012/56154
- Mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/2011
- Numarası
- 2011/293, 2011/1230
- Sanık
- Ö.. D..
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında “2009” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, sanığa tebliğ edilen ihtarnamedeki 60 günlük ve 5 günlük sürelere göre belirlenen “07/08/2008” olarak mahallince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Somut olayda; sanığın, katılan şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı iş makinesinin aylık taksitlerini ödemeyerek temerrüde düşmesi üzerine, finansal kiralama sözleşmesinin feshedildiği ve tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içerisinde finansal kiralamaya konu malın şirket adresine teslim edilmesi hususunda gönderilen ihtarnamenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, iş makinesini katılan şirkete teslim etmediği anlaşılmakla; eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, katılan şirketin suçtan doğan bir zararı olmadığı halde zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/22903, K. 2016/542, 19 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama