Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/22949 K.2016/433

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın V.... K.... Ş...... olan 1.500 TL'lik borcunu kapatmak üzere bankaya gittiği, sanığın güvenlik görevlisi olduğu izlenimi yaratarak şikayetçiye kredi borcunu yatırmakta kendisine yardımcı olabileceğini söyleyerek, katılandan 1500 TL'yi aldığı ve kimlik fotokopisini çektirmesi gerektiğini söyleyip üst kata gönderdiği, katılanın da sanığın banka görevlisi olduğunu düşünerek, fotokopi çektirmek için oradan ayrıldığı, geri geldiğinde ise sanığı bulamadığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yerel Mahkemenin 22/05/2008 tarih 2008/37-145 sayılı kararıyla sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay 11.Ceza Dairesi'nin 05/11/2010 tarih ve 2010/14720-12303 sayılı kararıyla, başka yer cezaevinde başka suçtan hükümlü bulunan sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden istinabe yoluyla sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı, gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.