KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/24255 E., 2016/2440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanık hakkında TCK'nın 158/1-e-son, 43/1, 62, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, tamamen sahte olarak oluşturulmuş özürlü raporu ile farklı zamanlarda birden fazla kez özürlü maaşı aldığı şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca,
20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması ile hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla 532 gün”, “ 665 gün”, “554 gün”,“11.080 TL yazılması gerekirken “ 5 gün”,
“10.645,92 TL”,“10.645,92 TL“ ve “8.871,60 TL” adli para cezasına hükmedilmesi ve 5237 sayılı ...nın 43/1 uyarınca arttırım yapılırken ayrıca adli para cezasından da arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/24255, K. 2016/2440, 8 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama