Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2485 K.2014/9741

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın oto kurtarma işi yapıp, Ürgüp sanayisinde işyeri olması nedeniyle tanıdığı sanığa hastası olması nedeniyle kendisine ait aracını 10 günlüğüne kullanması için verdiği, sürenin geçmiş olmasına rağmen sanığın aracı teslim etmediğini iddia ederek şikayetçi olduğu,

sanığın savunmasında aracı satın aldığını, parasının bir kısmını verdiğini, aralarındaki anlaşma gereğince borcun geri kalanını sahibi olduğu lokanta da katılanın yemek yiyerek ödeyeceğini, ancak araçta çıkan arıza nedeniyle aracı iade etmek istediğini, katılanın almadığını beyan etmekle aralarındaki ilişkinin satım ilişkisi olduğunu beyan ettiği, sanığın savunmasının aksini gösterir başkaca bir delilin bulunmadığı, sanığın katılan ile aralarındaki para ilişkisini ayrıntılarıyla anlattığı, katılanın tanıklarını bildireceğini ifade etmesine rağmen tanıklarını bildirmediği,

katılanın sanığın güvenine dayanarak aracı teslim ettiğine dair delil elde edilemediğinden sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,