Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/25270 K.2014/1336

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. m addesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklardan ...'ün Başiskele Belediyesi Temizlik İşleri Amiri, sanık ...'ün işçi, sanık ...'nın da şoför olarak çalıştığı, sanık ...'ün talimatı ile diğer sanıklar ... ve ...'nın katılanların tasma takıp, veteriner bakımlarını yaptırdıkları ve günün belli saatlerinde yiyecek verdikleri Şeker ve Limon isimli köpekleri 18/06/2009 tarihinde, yine katılanların bakımını üstlendiği Tom isimli köpeği ise, 01.07.2009 tarihinde zehirleyerek öldürdükleri iddia edilmiş ise de; katılanların köpeklerin öldürülmesine ilişkin görgüye

dayalı bilgilerinin bulunmadığı, Şeker ve Limon isimli köpeklerin öldürülmesi olayına tanık olan ... (Şekerler) aşamalarda değişmeyen ifadelerinde "... isimli şahsın elinde poşetle evinden çıktığını, poşeti göstererek köpekler Limon ve Şeker'i çağırdığını, poşetlerden bir şeyler yedirdiği, bir süre sonra geri döndüğünde köpeklerin zehirlenmiş olduğunu, Tom isimli köpeğin ne şekilde öldüğüne dair herhangi bir bilgisinin bulunmadığını" beyan ettiği, adı geçen ... isimli şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.