Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/26181 K.2016/2425

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, .... ilçesinde güneş enerjisinden elektrik üretim sistemlerinin satış, montaj ve kurulumunu yapan katılan ......’den bir adet güneş enerjisi paneli satın aldıktan sonra katılanlar tarafından paneller ..... beldesinde bulunan boş bir ikamete kurduktan sonra panellerin bedeli olarak 5000 TL yi isteyen katılanı oyalayarak ertesi gün yatıracaklarını söyleyip yatırmadığı ve güneş enerjisi panelini söküp götürdüğü şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Sanığın adli sicil kaydında görünen tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması,