Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27 K.2013/7438

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan Sanık ... hakkında hakaret suçundan kamu davası açılmadığı gibi mahkumiyet kararıda bulunmadığı anlaşılmış olup temyiz talebi kendisi hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğundan tebliğnamedeki iadeye ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir

Belediye şoförü olan katılan sanık ile ... arasında çıkan kavgada, sanıkların otobüsü takip ederek yolunu kesmeleri sonucu meydana gelen kaza sonrasında sanıkların araçtan inip otobüsü tekmeleyerek zarar verdikleri iddia olunan olayda, sanık ...'in aracı bilerek geriye sürüp otobüse çarptığı ve sanıkların aracı tekmeledikleri yönünde delil bulunmadığından beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekili ile katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın trafikte yol vermeme nedeniyle katılan ... ile yaptığı tartışma sonrası çıkan kavgada, katılanı orta derecede kemik kırığı meydana getirecek şekilde yaraladığı iddia olunan olayda, yaralama suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sabıkasız olduğu dikkate alınarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi kasten yaralama suçunda dosyaya yansıyan, ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunup bulunmadığının taraflardan sorulup bir saptama yapılmadan ve manevi zarar ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanığın işlemiş olduğu kasten yaralama eyleminden dolayı "mağdurun zararının giderilmemiş olması" biçimindeki yetersiz gerekçe ile CMK.nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi,