KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/27612 E., 2014/18598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2012/157876
- Mahkemesi
- Hassa Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/03/2012
- Numarası
- 2011/101 (E) ve 2012/75 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın Hassa Belediyesi adına 15 Kasım Parkı içerisinde yaptırılmakta olan oturma bankı çalışmaları esnasında, park yanında ikamet etmekte olduğundan kendi evinin karşısına bank yapılmasını istemediğini söyleyerek evden aldığı keser ile evinin karşısına yapılan bir adet bankı kırarak zarar verdiği somut olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hassa Belediyesi'nin 25.01.2011 tarihli yazısına göre sanığın meydana gelen zararı kovuşturma aşamasında giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın etkin pişmanlık gösterip göstermediği hususu da değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/27612, K. 2014/18598, 11 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama