Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27637 K.2016/4137

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ....ve ....'in ..... otoparkında aracını satan müşteki ile anlaştıkları, sanık .....'in aracı, kızı olduğunu beyan ettiği temyiz dışı sanık ....'ya alacağını bu sebeple ......'ya gitmeleri gerektiğini söylemesiyle müştekiyi adresi tespit edilemeyen bir eve getirdikleri, burada sanık .....'in hayvancılık işi ile uğraştığı ve gelirinin iyi olduğu yönünde aldatıcı beyanlarda bulunduğu, eve gelen diğer sanık .....'in de sanıktan hayvan alacağını söyleyerek müştekide bu yönde bir kanaat oluşturdukları, sanık .....'in kızı ve yeğeni olarak tanıttığı temyiz dışı sanık .... ve sanık .... ile birlikte müştekiyi notere yolladığı,

müşteki paranın gelmemesi üzerine noterden aradığında kızının yanında olduğunu, kızını getirdiklerinde parayı vereceğini söyleyerek aracın devrinin sanık ....üzerine yapılmasını sağladığı, sonrasında sanıkların aracı başka bir kişiye sattıklarının iddia edildiği olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulü ile zararın yoğunluğu,

suç kastı gözetildiğinde hapis cezasının da asgari hadden verilmesi ve adli para cezasında daha fazla alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır eleştirisiyle sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.