Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28211 K.2016/3175

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın beraberinde temyiz dışı sanık ile birlikte yolda gördüğü müştekiyi gitmek istediği yere bırakmak bahanesiyle araca aldığı, sohbet sırasında zekat vermek istediğini, ancak üzerinde Türk parası bulunmadığını, 2.000 TL karşılığı euro bulunduğunu söyleyerek müştekiden parayı bozmasını istediği, müştekinin üzerinde 500 TL olduğunu söylemesi üzerine yabancı parayı vererek 500 TL'yi aldığı, ancak sanığın verdiği paranın euro değil peru parası olduğu ve değerinin çok düşük olduğu, bu şekilde müştekiyi dolandırdığının iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin 157/1 gereğince dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince belirlenmiş olan 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,