Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2868 K.2013/8231

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların katılana ait tarladaki buğday destelerini yakarak zarar verdikleri anlaşılmakla; mala zarar verme suçunun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların eylemine uyan mala zarar verme suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 151/1.maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmedildiğinde, adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nun 50/2.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen temel cezanın TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince iki kat arttırılmasına karar verildiği halde, bir kat arttırılması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Sanıklar hakkında verilen cezalardan takdiri indirim nedeniyle uygulama yapılırken uygulanacak kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesi olarak yazılması yerine, aynı Kanun'un 60. maddesi yazılması,