Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28926 K.2014/10204

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Her ne kadar sanıklar müdafileri tarafından verilen ek karara yönelik temyiz dilekçesinde sanık ... ..'ın ismi de yazılmış ise de, bu sanığın asıl karara yönelik temyiz başvurusunun bulunmadığı ve bu kapsamda yine aynı sanıkla ilgili olarak herhangi bir ek kararın verilmediği anlaşılmakla, bu sanık yönünden yapılan temyiz isteminin asıl karar ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1- Sanık ... Sinan hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması ve sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 14.12.2011 tarihinde tebliğ olunan 17.11.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin yasal süresi geçtikten sonra 22.12.2011 tarihinde temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında,

sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,