Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/29009 K.2016/3828

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihlerinin 01/02/2010 ve 22/02/2010 yerine yazılı şekilde belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, 1.2.2010 tarihinde eşinden kalan emekli maaşını postahaneden çeken müşteki ...'ın yanına gelerek “ ben postahane görevlisiyim, beni oradaki parayı veren memur gönderdi, biz sana yanlış para vermişiz, parayı geri vermen gerekiyor” dediği, müştekinin sanığın söylediklerine inanarak 550 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da almış olduğu parayla ara sokakta kendisini kaybettirerek kaçtığı, yine sanığın 22.2.2010 tarihinde ...

Bankasından emekli maaşını alan ve postahanede telefon borcunu ödeyerek evine gitmekte olan müşteki ...'in yanına gelerek “ ben ... Bankasından geliyorum, sana bankada yanlış para verdik, parayı geri ver “ dediği, bunun üzerine müştekinin emekli maaşını sanığa verdiği, sanığın da parayla birlikte ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun “ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, suçlamaları kabul etmemesi,sanığın olayı gerçekleştirdiğine dair herhangi bir tanığın bulunmaması, müştekinin sanığı teşhis edememesi, sanık hakkında benzer suçlaran dava bulunmasının suçun sanık tarafından işlendiğine dair tek başına yeterli delil oluşturmayacağı karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,