Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/30715 K.2016/4627

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin ...... plaka sayılı aracın tamiri için sanık ......'ya bırakıp 500 TL de peşin para verdiği, aracı bir ayda tamir edeceğini belirten sanığın, aracı tamir etmeyip müştekiyi oyaladığı, müşteki bu arada gidip sorduğunda aracı içi boşaltılmış şekilde görünce, müştekiye geçici süre kullanması için .... plakalı aracı teslim ettiği, ancak sonrasında bu aracın çalıntı araç olduğu anlaşılıp polis tarafından el konulduğu,

sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, oto tamir işi ile uğraşan sanık hakkında iddia olunan, tamir için kendisine bırakılan katılana ait otoyu tamir ettikten sonra iade etmeyip üçüncü şahıslara satmaktan ibaret eylemin sübutu halinde, TCK’nın 155/2. maddelerinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden suçun vasıf ve nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b- Adli para cezası tayin edilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.223/6. maddesine muhalefet edilmesi ve adlî para cezası belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi kapsamında, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere gün para cezasının belirlenmesi gerektiği, ayrıca hapis cezasıyla birlikte adli para cezasının öngörüldüğü ve bu cezanın ne kadar olduğunun da yasada belirtilmediği hallerde, para cezasının alt sınırının, hapis cezasının alt sınırından az olmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,

c- 5237 sayılı TCK’nin "Güvenlik Tedbirleri" başlıklı İkinci Bölümünün 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen, kişinin, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olan belli hak yoksunluklardan (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilenlerin 53. maddenin 2. fıkrası gereğince "infaz tamamlanıncaya kadar", (c) bendinde belirtilen hak yoksunluğunun ise 53. maddenin 3. fıkrası gereğince "koşullu salıvermeye" kadar geçerli olacağının karar yerinde gösterilmemesi,