Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/32571 K.2016/5106

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin ..., ... ve ... Fakültesi önünde bulunduğu sırada sanığın "Bana kimse selam vermedi, sen bana selam verdin ve beni mutlu ettin. Ben seni takip ediyorum. Sen kamil bir insansın.

Bizden bir isteğin var mı, senin istediğini Allah kabul edecek, ben abdal babayım, sana ... selam getirdim ve seni Allah yüceltecek ve Peygamberimizi göreceksin, benden bir isteğin var mı?" diyerek 3 defa şikayetçiye sorduğu, şikayetçinin bu sözlerden etkilenerek, okulunda başarılı olmak istediğini sanığa bildirdiği, bunun üzerine sanığın şikayetçiye "Sen neden bana sormuyorsun, bizim neye ihtiyacımız olduğunu?" dediği, şikayetçinin sorusu üzerine de "524 TL ye ihtiyacımız var, ne eksik ne fazla.

Allah rızası için bir şey yapamaz mısın, bu imtihanı geçersen, Allah sana çok şeyler verecek" dediği, şikayetçinin bunun üzerine 320 TL parayı sanığa verdiği, sanığın şikayetçinin telefonunu alarak, parayı 524 TL'ye tamamlamak için gerekli parayı bir gün sonra telefonla istediği, şikayetçinin buluşma yerine geldiğinde, öğrenci olduğunu, parası olmadığını ancak arkadaşından alıp verebileceğini söyleyerek durumdan şüphelenip polisi arayarak sanığı yakalattığı, bu şekilde sanığın dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.