Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/3405 K.2014/19828

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerekmekte olup sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin temyiz süresini başlatmayacağından, sanık müdafiinin hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, sanığın işletmecisi olduğu işyerinden satın aldığı diz üstü bilgisayarın arızalı çıkması nedeniyle tamir edilmesi ya da değişimi için sanığa iade etmesine rağmen, bilgisayarın tamir edilmediği gibi katılana da iade edilmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ikrarı, katılan ve tanık beyanları, kredi kartı ekstresi ile tüm dosya kapsamına göre eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,