Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/3506 K.2014/19596

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde şikayetçiye ait işyerine gelerek “Otoban’dan geliyorum, muhasebeci geldi, paramız çıkışmadı, 5 TL var mı” dediği, şikayetçinin olmadığını cevap verdiği, sanığın bu kez “2 TL varsa olur” dediği, şikayetçinin parayı verdiği, aradan 2-3 dakika geçtikten sonra sanığın geriye dönerek “2 adet 50 TL varsa ver, abide 100 TL bütün var” demek suretiyle parayı alıp işyerinden ayrıldığı, geri gelmemesi üzerine “Otoban” isimli işyerine giden şikayetçinin dolandırıldığını öğrendiği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,