KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/4202 E., 2014/20193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
344 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanıklardan ....'in müşteki ... ile asker arkadaşı olduğu, sanıkların birlikte hareket ederek, kendilerinde gömüden elde edilmiş altın bulunduğu yönde beyanda bulunarak dolandırabilecekleri şahıslar araştırdıkları ve bu konuda aralarında anlaştıkları, bu anlaşma gereği olarak da sanık ....'in asker arkadaşı olan müşteki....'ı aradıkları, bir arkadaşın babasının tarlada fazla miktarda gömü altını bulduğunu bunu elden çıkarmak istediklerini beyan ettikleri, müştekinin sanıklara inandığı ve durumu katılan ...’e anlattığı, müşteki ve katılanın altınları almak amacıyla Denizli’ye
gittikleri, sanıklarla buluştukları, sanık ...’in temiz dışı sanık ...’yi babası ve altınları buna kişi olarak tanıttığı, sanıkların müştekiye ve katılana numune altın verdikleri, sanık ...’in müşteki .... ile birlikte altının gerçek olup olmadığını anlamak için İstanbul’a gittiği, altını kontrol ettirdikleri numune altının gerçek olduğunu anladıktan sonra tekrar ....’ye döndükleri, müştekinin ve katılanın altınları almayı kabul ettikleri, müşteki ve katılanın peşinat olarak 17.000 TL verebileceklerini söyledikleri, altının bulunduğu yere gittikleri, müştekinin ve katılanın 17.000 TL’yi sanık ...’e verdikleri,
sanık ...’in parayı babası .... olarak tanıttığı, .....’nin bulunduğu yere götürmek üzere yanlarından ayrıldığı ancak daha sonra da geriye dönmediği, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık, müşteki ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla haklarında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/4202, K. 2014/20193, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama