Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4229 K.2014/20466

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçinin ...'dan satın aldığı arpaları ...'a götürmesi için nakliyecilik yapan sanık ile anlaştığı, dosya içerisindeki sevk irsaliyesinden de anlaşıldığı üzere sanığın suça konu arpaları teslim aldığı, fakat ...'a götürmek yerine ...'de satarak bedelini mal edindiği somut olayda; sanığın şikayetçi tarafından doğrulanmayan, aracının bozulması nedeni ile şikayetçinin rızasını alarak arpaları sattığına yönelik kısmi ikrarı gözetilerek hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 155/2 maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezasının da öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.