KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/4292 E., 2014/17008 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Sanığın müştekilerin de oturmakta olduğu apartmanda yönetici olduğu dönemde, apartman yönetimi adına müşteki ve kat maliki olan ...'dan Kadıköy 7. İcra Müdürlüğünün 2003/5961 esas nolu takip dosyası ile 02.08.2006 tarihinde tahsil edilen 344 TL ile Kadıköy 4. İcra Müdürlüğünün 2003/7599 esas nolu takip dosyası ile 04.08.2006 tarihinde tahsil edilen 958 TL olmak üzere toplam 1.302 TL parayı apartmana ait işletme defterine gelir olarak kaydetmeyip uhdesinde bıraktığı, iddia edilen olayda,
Sanığın söz konusu bedeli menfaat sağlamak için değil borçlu olmadığı düşüncesi ile hesapta bulundurmadığına ilişkin savunması, bu hususta hukuk mahkemesinde sanık aleyhine açılmış alacak davası bulunması, sanığın mahsup talepleri ile hak ve alacaklarının baki kalması şartıyla ihtirazı kayıt ile belirtilen miktarı ödemiş olması karşısında; söz konusu olayın apartman yönetimi ve sanık arasında hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/4292, K. 2014/17008, 22 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama