KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/4294 E., 2014/20113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın olay günü .....
Merkez Postahanesi'ndeki hesabından 1520TL çekerek yürümeye başlayan şikayetçiyi takip etmeye başladığı ve yanına yanaşarak kendisinin PTT görevlisi olduğunu, az önce şikayetçiye yanlışlıkla bir başkasının hesabından çekilen paranın verilmiş olduğunu söylediği ve cep telefonuyla belirsiz bir şahsı arayarak telefonu şikayetçiye verdiği telefondaki şahsın da kendisini PTT görevlisi .... olarak tanıtıp parayı sanığa vermesi ve kırtasiyeden nüfus cüzdanı renkli fotokopisi çekerek tekrar PTT'ye müracaat etmesi gerektiğini söylemesi üzerine şikayetçinin inanarak parayı sanığa verip kırtasiyeye fotokopi çektirmeye girdiği,
çıktığında sanığın orada olmadığını fark ettiği, sanığın şikayetçiden parayı alarak ortadan kaybolduğu ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği, oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/4294, K. 2014/20113, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama