Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4355 K.2013/4439

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Katılan şirketin Amasya Bölgesi satış temsilcisi olarak çalışmakta olan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği parayı şirket muhasebesine aktarmayıp uhdesinde tutması, işi gereği yaptığı seyahatlere ilişkin yol ücretini belgeleyip şirketten tahsil edebilmesi için ise aynı seri numaralı biletlerin boş olarak fotokopisini çekip üzerine farklı tarihler yazıp birden fazla kullanarak şirketten haksız olarak yol ücreti aldığı iddia olunan olayda, sanığın firmanın maaşını ve alacaklarını ödememesi nedeniyle son dönemde yaptığı tahsilatlardan maaşı kadarını uhdesinde tuttuğunu belirtmesi,

beyanlarından tahsilatların bir kısmını işten çıkarılmadan evvel, bir kısmını ise sonra yaptığının anlaşılması, bu hususun suçun vasıflandırmasında önem arz ettiği dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanığın işten çıkarıldığı ve tahsilatları yaptığı tarihlerin kesin olarak belirlenip, katılan firma kayıtları incelenerek sanığa maaş ve diğer ödemelerin yapılıp yapılmadığı savunma kapsamında araştırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Sanığın farklı müşterilerden farklı tarihlerde tahsilat yapıp uhdesinde tuttuğunun kabul edilmesine göre, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43/1 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

3)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,