Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4730 K.2014/16778

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan ... ile birlikte ortağı olduğu ... şirketinin aynı zamanda müdürü olarak görev yaptığı, taşınmaz alımı konusunda kendisine avans olarak verilen paralardan bir kısmını katılan şirkete iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, verilen avansların bir kısmını taşınmaz alımında kullandığını, bir bölümünü de alım yapabilmek için arsa sahiplerine kaparo olarak verdiğini, ancak alışverişlerin tamamlanamayıp, bu arsaların alınamadığını, nedenle kaparoların iade edilmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi,

katılan taraf vekilinin de sanığın bu beyanları doğrultusunda, sanığın bir kısım gayrimenkulleri aldığının doğru olduğunu, ancak bir bölüm avansın halen üzerinde kaldığını, verilen kaparolar ve alışveriş işlemlerine dair belgeleri ibraz edeceklerini belirtmesine rağmen, belgeleri ibraz etmemeleri dolayısıyla hesap ve mahsup işlemlerinin yapılması mümkün olamayacağından katılan şirketin iddiasının bilirkişi marifetiyle denetlenemeyeceği hususları gözetilerek, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.