Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4753 K.2014/16772

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, katılana ait kiralamış oldukları işyerini tahliye ettikleri sırada, kira sözleşmesine göre kendilerine tevdii ve teslim edilen dükkan içerisinde bulunan parke döşemeleri, elektrik tesisatını (Aydınlatma lambaları, spotları), armatürleri, bataryaları, iç bölme kapılarını sökerek götürdüklerinin iddia edildiği olayda;

sanıkların aşamalardaki tüm savunmalarında suça konu yeri eksiksiz olarak almadıklarını, tadilat yaptıklarını, tahliye ederken de taktırmış oldukları bölümleri çıkardıklarını belirtmek suretiyle suçlamaları kabul etmeyerek yapmış oldukları masraflara ilişkin makbuz ibraz etmeleri yanı sıra, katılan ile sanıklar arasında kira ilişkisi bulunup, kiralananın tahliyesi ve teslimi sırasında zarar verilmesi veya eksik ve ayıplı teslim edilmesinin bir alacak davasının konusunu oluşturacağından bahisle sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.