Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/4960 K.2014/16693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mağdurun, aracını bir günlüğüne kullanmak üzere sanığa teslim etmesine rağmen sanığın aracı süresi içinde mağdura iade etmeyerek ortadan kaybolduğu, yapılan trafik kontrolü sırasında, araçla birlikte sanığın yakalandığı, böylece sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi güveni kötüye kullanma suçundan açılan dava ile ilgili olarak mağdurun 26/01/2010 tarihli duruşmadaki ifadesinde, sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, aynı Kanun'un 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanının saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,