Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5121 K.2014/20715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette satış elemanı olarak çalıştığı, müşterilerden sattığı boya malzemeleri karşılığı tahsil ettiği 8.300 TL parayı katılana iade etmeyip mal edindiği iddia edilen olayda, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açığa çıkarılması bakımından, bilirkişi marifetiyle şirket ticari kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak sanığın uhdesinde para olup olmadığının tespiti sonucu toplanan deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,