KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/5191 E., 2014/20753 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Olay tarihinde; sanıklar ..., ... ve ...'ın birlikte... plakalı kamyonetle katılan ...'in İdeal ...Limited Şirketi isimli işyerine gidip kendilerini hurdacı olarak tanıtıp hurda almak istediklerini söyledikleri, katılanla fabrikanın kazan imalatından kalan 6300 kg hurdanın 4.095TL bedelle satışı konusunda anlaştıkları, katılanın satılması hususunda anlaştıkları hurdayı sanıkların aracına yükleyip çalışanı ...usta ile birlikte kantar tartımı yapılıp sonrasında parasının ödenmesi için yolladığı,
kantarda tartım sonrasında sanıkların tanık ...'e kantar fişini vererek “sen önden kamyonunla git, biz de fabrikaya hurda bedelini ödemek için arkadan geliyoruz” diyerek hurda yüklü kamyonetle yola çıktıkları fabrikaya gitmeyerek hurdalarla birlikte tanık ...'i yolda atlatıp ortadan kayboldukları ve bu şekilde katılanı dolandırdıkları, oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübut ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/5191, K. 2014/20753, 9 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama