Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/5442 K.2014/17802

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette satış elemanı olarak çalışırken ilgili firmalardan tahsil ettiği 5.024 TL parayı şirkete teslim etmeyip uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın söz konusu paraları, ilgili firmalardan aldığı veya alıp da katılan şirkete vermediğinin ispatlanamadığı, olayın makbuz, fatura veya başka bir belge ile doğrulanmadığı, böylece sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, delil yetersizliği gerekçesine dayanan mahkememin beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.